Flasza

Wymiary: wysokość: 23 cm, średnica dna: 6,4 cm, średnica wylewu: 5 cm Materiał: glina Datowanie: XV w. Naczynie wykonane z masy garncarskiej, wypalone w atmosferze redukcyjnej (bez dostępu powietrza). Ma ono płaskie dno, maksymalna wydętość brzuśca umieszczona w połowie wysokości. Charakterystyczne jest bardzo silne przewężenie szyjki, wychylony wylew, dodatkowo z „dzióbkiem” do wylewania. Naczynie posiada również dwa naprzeciwległe taśmowate uchwyty. W Elblągu, w średniowieczu flasze są spotykane bardzo rzadko, wyłącznie, jako pojedyncze egzemplarze. W większej liczbie pojawiają się dopiero na przełomie XV i XVI lub na początku XVI wieku. Naczynie wydobyte w trakcie badań wykopaliskowych prowadzonych na Starym Mieście w Elblągu. Kontekst odkrycia pozwala datować je na XV wiek. Prawa do wizerunku cyfrowego: CC BY 1.0 https://creativecommons.org/licenses/by/1.0/deed.pl