• Izba

    Muzeum Kultury Ludowej w Węgorzewie
  • Obiekty muzealne

 
 

Forma Przestrzenna Magdaleny Abakanowicz

 

INFO


STATYSTYKI
  • 1727 wejść

Prześlij zgłoszenie dotyczące obiektu
 

OPIS

Rzeźba pierwotnie ulokowana była w pobliżu „groty” przy ul. 12 Lutego. W latach 80. formę przeniesiono kilkaset metrów dalej, na niewielki skwer w pobliżu gmachu Urzędu Miejskiego przy ul. Łączności. Od 2009 r. eksponowana na niewielkim skwerze przy ul. Przy Bramie . Jest to wysoka kompozycja, powstała ze zwiniętego arkusza blachy, na zewnątrz którego autorka umieściła krótkie, wieloboczne w przekroju rury. Całość sugeruje skojarzenia z konarem drzewa.

Magdalena Abakanowicz (1930) - Urodziła się w Falentach pod Warszawą. Studiowała w latach 1950-1954 w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Tuż po dyplomie krótko zajmowała się malarstwem - wykonywała monumentalne kompozycje gwaszowe. Od początku lat 60. zaczęła tworzyć przestrzenne tkaniny, które od jej nazwiska zyskały miano "abakanów". W ten sposób artystka zerwała z tradycją płaszczyznowości tkaniny, a ta zyskała walor przestrzenny, zbliżając się do environment. W 1965 roku właśnie za tkaninę Abakanowicz otrzymała główną nagrodę na Biennale w Sao Paolo. Od lat 70. zaczęła tworzyć "Struktury organiczne" - zbiory obłych form z grubo tkanego płótna.

Zespoły prac Abakanowicz tworzyła nie tylko z kawałków zgrzebnego workowego płótna, spajała je także syntetyczną żywicą. W ten sposób powstały cykle realizacji, np.: Alteracje (1974-1975) - dwanaście wydrążonych siedzących ludzkich figur; Głowy (1973-75) - seria form przypominających ludzkie głowy bez twarzy; Plecy (1976-1980) - osiemdziesiąt negatywów ludzkiego korpusu, Tłum I (1986-87) - kilkadziesiąt stojących postaci, Ragazzi (1990) - czterdzieści "skór" zdjętych z młodych chłopców, 7 Figur tańczących (2001-02). Podstawowym tematem jej sztuki i zarazem miarą pozostawał zawsze człowiek, jego pozycja we współczesnym świecie - kondycja i anonimowość w tłumie. Po 1989 roku zaczęła pracować nad kolejnym cyklem "Gry wojenne", czyli monumentalnymi pniami drzew, "uzbrojonymi" w metalowe elementy. Rzeźby te są nacechowane ambiwalentnie, z jednej strony emanuje z nich energia zniszczenia, militaryzmu, z drugiej zaś sprawiają wrażenie bezradnych kikutów. W 1991 roku w Paryżu powstała (niezrealizowana) koncepcja "architektury arborealnej", którą Abakanowicz wykonała z myślą o "zagospodarowaniu" roślinnością zachodniej strony dzielnicy La Defense. W latach 1965-1990 prowadziła zajęcia ze studentami Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Gościnnie wykładała także w Los Angeles, Berkeley, Bostonie, Nowym Jorku, San Diego, Sydney i Tokio. Jest najbardziej znaną i docenianą rzeźbiarką polską.


Zrealizowano we współpracy z Centrum Sztuki "Galeria EL" w Elblągu
dzięki uprzejmości Pani Magdaleny Abakanowicz

Prawa do wizerunków cyfrowych: wszelkie prawa zastrzeżone

 

SPECYFIKACJA

Data archiwizacji8 grudnia 2015 (08.12.2015)
Datowanie1965
MiejsceElbląg; forma przestrzenna znajduje się przy ul. Przy Bramie Targowej, na wysokości ul. Przymurze
Mapa Google pokaż na mapie Google
KategoriaFormy przestrzenne
 
 
Projekt dofinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Warmia i Mazury na lata 2007 - 2013 oraz budżetu samorządu województwa warmińsko - mazurskiego.

Projekt i wykonanie Agencja Reklamowa Contact.