Fragment grotu

 

STATYSTYKI
  • 2582 Wejścia

 

Opis

Większość grotów pocisków broni miotającej (strzał i bełtów) miały ostre zakończenie, przeznaczone do przebijania osłon ciała. Niektóre jednak zakończone były tępo - przede wszystkim groty myśliwskie, wykorzystywane przy polowaniu na zwierzęta futerkowe. Miały one ogłuszyć lub zabić zwierzę bez niszczenia cennego futra. Wiele przykładów polowań z użyciem takich grotów znaleźć można w średniowiecznej ikonografii. Prezentowany zabytek jest zachowany fragmentarycznie ale sądzić można, iż był to jednak okaz bojowy. Przemawia za tym choćby miejsce znalezienia.

Materiał: żelazo

Literatura:
A. Nadolski (red.), "Uzbrojenie w Polsce średniowiecznej 1350 - 1450", Łódź 1990
A. Samsonowicz, "Łowiectwo w Polsce Piastów i Jagiellonów", Warszawa 2011
O. Ławrynowicz, P.A. Nowakowski, "Hunting Arms and Equipment in Medieval Iconography”, Fasciculi Archaeologiae Historicae, Fasc. XXII, Łódź 2008

 

Specyfikacja

Data archiwizacji29 grudnia 2016 (29.12.2016)
DatowanieŚredniowiecze/nowożytność
MiejsceMuzeum Bitwy pod Grunwaldem, Stębark
Mapa GooglePokaż na Mapie Google
KategoriaZbiory muzealne Muzeum Bitwy pod Grunwaldem w Stębarku
WłaścicielMuzeum Bitwy pod Grunwaldem w Stębarku
Strona wwwwww.muzeumgrunwald.fbrothers.com
Prześlij zgłoszenie dotyczące obiektu
 
 
Projekt dofinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Warmia i Mazury na lata 2007 - 2013 oraz budżetu samorządu województwa warmińsko - mazurskiego.