ŻARNO GARNCARSKIE Z KARŁOWA

 

STATYSTYKI
  • 116 Wejścia
  • 22 Pobrań

 

Opis

Wymiary: 40 x 30 x 20 cm

W procesie produkcji naczyń ceramicznych ważną rolę odgrywały tzw. domieszki schudzające. Były to składniki dodawane do gliny, które podczas wypału zmniejszały naprężenia czerepów i różnego typu garnki, czarki czy misy były w mniejszym stopniu narażone na pękanie.
Najpopularniejszymi domieszkami schudzającymi w naczyniach ręcznie lepionych był tłuczeń granitowy. We wczesnym średniowieczu na ziemiach pruskich wykonywano specjalne żarna kamienne. Były to naturalne otoczaki o formie zbliżonej do wielościanów. Na ich powierzchniach wykonywano wiele zagłębień, w których rozdrabniano kawałki minerałów z grupy granitoidów. Formy poszczególnych zagłębień związane były najpewniej z poszczególnymi fazami rozdrabniania tłucznia.
Kamienne żarna garncarskie zostały dopiero niedawno zidentyfikowane przez archeologów i współczesnych garncarzy. Zabytki datowane na wczesne średniowiecze znane są z miejscowości Karłowo i Węgielsztyn (pow. węgorzewski) oraz] Rostek (pow. gołdapski). Co intrygujące, tego typu żarna były wykorzystywane przez wiejskich garncarzy na terenach zachodniej Białorusi jeszcze w okresie międzywojennym!

Zabytek odnaleziony został na stercie kamieni zebranych z pola. Mimo, że ma charakter „znaleziska luźnego”, należy go datować najpewniej na wczesne średniowiecze.

Prawa do wizerunku cyfrowego: CC BY 1.0 https://creativecommons.org/licenses/by/1.0/deed.pl

 

Specyfikacja

Data archiwizacji7 października 2019 (07.10.2019)
KategoriaZbiory muzealne Obiekty średniowieczne
WłaścicielMuzeum Kultury Ludowej w Węgorzewie
Strona wwwwww.muzeum-wegorzewo.pl
Prześlij zgłoszenie dotyczące obiektu
 
 
Projekt dofinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Warmia i Mazury na lata 2007 - 2013 oraz budżetu samorządu województwa warmińsko - mazurskiego.