Prasa serowarska

Na podmokłych terenach Żuław,obok uprawy roli, podstawę działalności rolniczej stanowiła hodowla bydła. Pozyskiwane w jej wyniku mleko, przetwarzane było przez żuławskich gospodarzy min. na masło i sery. Szeroki lokalny rynek skupu mleka, w poł. XIX w. sprzyjał powstawaniu coraz większej ilości tzw. spółdzielni mleczarskich, specjalizujących się w produkcji masła lub serów. Tradycyjne sprzęty używane do produkcji serów na własny domowy użytek, unowocześniano przystosowując je do masowej przemysłowej produkcji. Jednym z nich była prasa serowarska. Podczas "prasowania serów" nadawany jest im pożądany kształt, a przede wszystkim usuwany jest z nich nadmiar serwatki. Ciśnienie wywierane przez prasę serowarską na ser musiało być stałe i regulowane, ponieważ należało je zmieniać zależnie od gatunku produkowanego sera jak i etapu prasowania. Znajdująca się w zbiorach muzeum prasa serowarska wykonana jest z żeliwa, a misa, w której umieszczano przetwarzany ser, z mosiądzu.Więcej o sposobie działania tej konkretnej prasy serowarskiej jak i o produkcji sera opowiada Pan Krzysztof Jaworski w materiale filmowym. Literatura: J. Licznerski, "Serowarstwo", Rzeszów 1920