Glewia

Materiał i technika: żelazo/kucie Wymiary: dł. 43, szer. 7,5 cm Czas i miejsce powstania: XIV-XV wiek , Prusy Stan zachowania: powierzchnia silnie skorodowana, liczne wżery i ubytki Miejsce znalezienia: w okolicy Braniewa Glewia z żeleźcem w kształcie wydłużonego jednosiecznego noża, z łukowato wygiętym ostrzem i trzpieniem do osadzenia w drzewcu. Glewia jest to rodzaj broni drzewcowej, jaka pojawiła się w XII wieku, a powszechnie była używana w XIV–XVI wieku (głównie w zachodniej Europie) jako broń piechoty. Od XVI wieku służyła jako broń paradna, podobnie jak halabarda, na wyposażeniu straży pałacowych. Na szerokim i wysokim na 2 – 2,5 m drzewcu osadzone żelaźce jako grot o kształcie szerokiego, jednosiecznego noża, niekiedy odgiętego lekko do tyłu. Literatura: M. Gradowski, Z. Żygulski, Słownik uzbrojenia historycznego, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2010 Broń biała od A do Z, http://www.sztab.com/bron-reczna,Broń-biała-od-A-do-Z,1887,4.html Prawa do wizerunku cyfrowego: CC BY 1.0 https://creativecommons.org/licenses/by/1.0/deed.pl