Parowóz TE-7336

Wymiary: długość 20,8m; wysokość 4,5 m; Czas powstania: 1943 r. Wykonanie: Lokomotivfabrik Floridsdorf Wien Lokalizacja: stacja Sowieck, Kaliningrad, Rosja Parowóz z tendrem, czyli wagonem specjalnej konstrukcji służącym do przewożenia zapasu węgla do kotła. W części przedniej parowozu umieszczony na ostoi, czyli ramie szynowej wyposażonej w sześć osi długi zbiornik na wodę w kształcie leżącego cylindra. Za nim prostopadłościenna, całkowicie szczelna budka maszynisty, z cylindrycznym dachem. Z prawej strony budki metalowa, czterostopniowa drabinka prowadząca do wąskich drzwi z poręczami po bokach, zawieszona około pół metra nad ziemią. Na prawo od drzwi kwadratowe okno, zamknięte metalową pokrywą i zabezpieczone nitami. Otwierane do wewnątrz. Za budką maszynisty znajduje się tender, czyli zbiornik przeznaczony do przewozu węgla. To szeroka skrzynia o charakterystycznej konstrukcji, szerszej od samego parowozu. Posiada kształt półcylindra, do którego przyspawano odpowiadające mu półkoliste ściany przednią i tylną. Wewnątrz tendra, przy przedniej ściance wystający ponad jego krawędzie prostopadłościenny zbiornik. Jego ściany usztywnione poprzecznymi ściankami połączonymi z wewnętrznymi ściankami tendra. Czołownice, inaczej belki zderzakowe na czole parowozu i z tyłu tendra wyposażone w długie, okrągło zakończone zderzaki centralne i umieszczone pomiędzy nimi sprzęgi orczykowe, czyli urządzenia służące do połączenia wagonów, potocznie nazywane dyszlem. Całość konstrukcji czarna. Piasty i płaskie osłony na mniejsze koła malowane na jaskrawy czerwony kolor. Maksymalna prędkość parowozu wynosiła 90 kilometrów na godzinę. Waga to około 80 ton.