Kapa liturgiczna

 


STATYSTYKI
  • 640 Wejścia
  • 94 Pobrań

 

Opis

Wymiary: 110 x 310 cm
Miejsce powstania: Włochy
Materiał: jedwab, altembas wielkoraportowy, nić metalowa
Technika: haft, tkanina wieloosnowowa i wielowątkowa

Kapa liturgiczna została znaleziona na fromborskim wzgórzu katedralnym w 1946 roku przez Hieronima Skrupskiego, ówczesnego dyrektora Muzeum Mazurskiego w Olsztynie.
Bazując na inwentarzu sporządzonym w 1578 roku przez Marcina Kromera możemy stwierdzić, że kapa wchodziła w skład kompletu szat będących uposażeniem ołtarza głównego katedry we Fromborku. Ołtarz został wykonany na zlecenie bpa Łukasza Watzenrodego z fundacji testamentowej jego poprzednika, biskupa Mikołaja Tüngena. Samą kapę według tradycji przypisuje się fundacji bpa Watzenrodego
W tej chwili nie ma ona formy pełnej kapy – brakuje dwóch elementów, kaptura i preteksty, zachowana jest tylko spódnica. Kapa ma kształt niepełnego półkola o średnicy 320 cm (wys. 110 cm). Przyjmując, że miała ona formę półkola, szerokość niezachowanej preteksty wynosiła ok. 50 cm.
Kapa jest zszyta z sześciu części tej samej tkaniny wzdłuż krawędzi brytów. Cztery środkowe części obejmują pełną szerokość brytów – 60 cm. Skrajne dwie części są sztukowanymi ich fragmentami. Kapa podszyta podszewką pochodzącą z ostatniej konserwacji, dolny brzeg obszyty złotym galonem.
Jest to altembas wielkoraportowy o złotym tle i purpurowym wzorze. To tkanina charakterystyczna we Włoszech w 4 ćwierci XV wieku, a na podstawie analogii możemy ją wiązać z ośrodkiem we Florencji. Raport jest asymetryczny w szerokości brytu. Motywem centralnym, zajmującym znaczną szerokość brytu jest owoc granatu, ujęty w schemat siedmiolistnej róży otoczonej wianuszkiem kwiatów, osadzony na grubej wstęgowej łodydze o esowatym wygięciu. Przecina się ona z drugą, nieco węższą łodygą o tym samym układzie, przerwaną dużym owocem ostu. Grube gałęzie tworzą ze sobą układ zaostrzonego owalu. Brzegi grubej łodygi obwiedzione są spiralnie skręconą wicią. Powierzchnie między łodygami i same łodygi pokrywają miękko wyginające się, przeplatające i oplatające się gałązki z owocami, kwiatami i pąkami ostu, z których wychodzą kolejne łodygi lub pióropusze liści akantu. Liście wychodzące z gałązek, z pąków, pokrywające częściowo także grube łodygi są spiralnie skręcone w różne strony, przez co ukazują swoje obie powierzchnie. Krzyżujące i przeplatające się gałązki ostu przewiązane są dwukrotnie pięciopałkowymi koronami. Jedna korona znajduje się tuż nad zbiegiem krzyżujących się, wstęgowych łodyg, druga, umieszczona pionowo, z boku grubej łodygi. Wzór pokrywa całą powierzchnię tkaniny pozostawiając jedynie niewielkie, konieczne fragmenty tła.

Prawa do wizerunku cyfrowego: CC BY 1.0 https://creativecommons.org/licenses/by/1.0/deed.pl

 

Specyfikacja

Data archiwizacji11 października 2019 (11.10.2019)
Datowanie4 ĆW. xv W.
KategoriaZbiory muzealne Obiekty średniowieczne
SygnaturaT - 35 OMO
WłaścicielMuzeum Warmii i Mazur w Olsztynie
Strona wwwlidzbark.muzeum.olsztyn.pl
Prześlij zgłoszenie dotyczące obiektu
 
 
Projekt dofinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Warmia i Mazury na lata 2007 - 2013 oraz budżetu samorządu województwa warmińsko - mazurskiego.