Płycina alabastrowa: Dawid i Abigail

 


STATYSTYKI
  • 75 Wejścia
  • 27 Pobrań

 

Opis

Wymiary: 56x 55 x 6 cm (wymiary z oprawą)
Autor: warsztat południowo niderlandzki;
Miejsce znalezienia: "Królewiec (niem. Königsberg) okolice zamku (miejscowość), proweniencja: kościół p. w. św. Mikołaja w Królewcu, zburzony w latach 1826 - 1828"
Materiał: alabaster rzeźbiony, pierwotnie polichromowany i złocony
Technika: rzeźbienie, polichromowanie, złocenie

"Alabastrowa płycina przedstawia starotestamentową scenę spotkania Dawida i Abigail (1Sm 25, 23-35). Przedstawienie zakomponowane zostało w półkoliście zamkniętym od góry prostokącie. Na niewielkim polu obrazowym umieszczono liczne postacie. Kadr jest skoncentrowany i wypełniony figurami ludzi, koni i panoramą zabudowań w tle. Oś kompozycji wyznacza drzewiec chorągwi trzymanej przez jednego z żołnierzy. Z lewej strony klęcząca Abigail, za którą stoi jej służąca. Po prawej Dawid dosiadający konia. Tuż za nim kolejni jeźdźcy. Dalszy plan zapełniają żołnierze z kopiami. Na horyzoncie panorama miasta z zabudowaniami oraz figurami jeźdźców i dwoma drzewami po lewej stronie. Linia łuku zamykającego kompozycję ozdobiona rzędem kłębiastego ornamentu wyobrażającego chmury.

Narracyjnie przedstawienie odnosi się do opisanego w Księdze Samuela spotkania na pustyni Paran. Licząc na wdzięczność za ochronę i pilnowanie stad oraz pasterzy, Dawid poprosił bogatego Nabala o pożywienie dla swojego oddziału zbrojnych. Nabal odmówił, czym ściągnął na siebie gniew Dawida. Żona Nabala, Abigail, zabrawszy zapasy jedzenia wyruszyła naprzeciw Dawidowi, by zapobiec rozlewowi krwi.

W ikonografii wizerunek Abigail z reguły oznaczał zapowiedź Marii jako orędowniczki dusz na Sądzie Ostatecznym.

Prezentowana płycina pochodzi z epitafium Christopha Ottendorfa, zmarłego w roku 1567. Epitafium znajdowało się w królewieckiej farze p. w. św. Mikołaja. Po zburzeniu kościoła w latach 1826-28, płycina znalazła się w zbiorach Prussia Museum. Ewakuowana po nalotach alianckich, złożona została w sierpniu 1944 roku w składnicy koło Górowa Iławeckiego, urządzonej w pałacu Schwerinów w Dzikowie. Wydobyta z gruzów spalonej rezydencji została przekazana do Muzeum Mazurskiego – obecnego Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie.

Wykonany z alabastru relief, na skutek działań wojennych odniósł znaczne uszkodzenia. Obiekt poddany w 1995 roku pełnej konserwacji odzyskał walory ekspozycyjne.

Autor opisu: Olga Droździecka

Publikacje:
"Materia światła i ciała. Alabaster rzeźbie niderlandzkiej XVI-XVII wieku", kat. wystawy, red. J. Kriegseisen, Muzeum Narodowe w Gdańsku, Oddział Zielona Brama 15.11.2011-15.03.2012, Gdańsk 2011, s. 192 i 194, poz. I.25 (tam kompletna wcześniejsza literatura)
A. Rzempołuch, M.J. Hoffmann, J. Sobieraj, ""Olsztyńskie muzealia w Polsce i na świecie. Przewodnik po wystawie jubileuszowej"", Olsztyn 2015, s. 78, il. 79

Wystawy:
2011: "Materia światła i ciała. Alabaster w rzeźbie niderlandzkiej XVI-XVII wieku", Muzeum Narodowe w Gdańsku, Oddział Zielona Brama
2013: "Luterańskie epitafia i portrety upamiętniające", Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie
2015: "Olsztyńskie muzealia w Polsce i na Świecie", Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie

Prawa do wizerunku cyfrowego: CC BY 1.0 https://creativecommons.org/licenses/by/1.0/deed.pl

 

Specyfikacja

Data archiwizacji9 sierpnia 2022 (09.08.2022)
Datowaniepo 1567 r.
Mapa GooglePokaż na Mapie Google
KategoriaZbiory muzealne Obiekty Renesansu i Baroku
SygnaturaRN - 160 OMO
WłaścicielMuzeum Warmii i Mazur w Olsztynie
Prześlij zgłoszenie dotyczące obiektu
 
 
Projekt dofinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Warmia i Mazury na lata 2007 - 2013 oraz budżetu samorządu województwa warmińsko - mazurskiego.